موضوع: «شورا، سکوی فعالیت سیاسی»

تاریخ جلسه: ۲۲ مرداد ۱۴۰۴

زمان جلسه: ۲۲:۰۰ به وقت تهران

میزبان: شورای همبستگی آزادی برای ایران

شرکت‌کنندگان:

  • سیروس ارغوان (دبیر شورا)
  • کی‌پرویز ورجاوند (مسئول اداره امور همبستگی)
  • سرکار خانم منیره کاظمی (میهمان رسمی)
  • اتحاد ایرانیان آلمان (میهمان رسمی)
  • سیمرغ نیوز (میهمان رسمی)

فراخوان «دهه همبستگی برای آزادی» و اهمیت آن

جلسه با اعلام روند فعالیت‌های جدید «شورای همبستگی آزادی برای ایران» آغاز شد. دبیر شورا به راه‌اندازی کارزاری با عنوان «دهه همبستگی برای آزادی» در سه سال گذشته اشاره کرد که هر سال در ده روز منتهی به سالگرد قتل حکومتی مهسا امینی برگزار می‌شود. این ده روز با موضوعات مختلف پوشش داده شده و هدف آن تلاش برای همبستگی و کنار گذاشتن اختلافات بوده است. امسال نیز اطلاعیه‌ای در این خصوص منتشر شده است.

کی‌پرویز ورجاوند اطلاعیه «دهه همبستگی برای آزادی» را قرائت کرد که در آن به سومین سالگرد خیزش «زن، زندگی، آزادی» و قتل حکومتی مهسا امینی (ژینا) اشاره شده بود. اطلاعیه تأکید می‌کند که این خیزش به ایرانیان آموخته است که همصدایی و اتحاد، قوی‌ترین ابزار برای مبارزه با رژیم است، سرنگونی رژیم با سرعت بیشتری در حال نزدیک شدن است و وظیفه هر ایرانی میهن‌دوست است که اختلافات را کنار بگذارد. شورای همبستگی آزادی برای ایران، ده روز منتهی به ۲۵ شهریور را فرصتی برای تأکید بر پیوستگی ملی و آرمان‌های مشترک می‌داند. این دهه فرصتی برای نشان دادن اراده ملت برای سرنگونی رژیم، تقویت اتحاد میان ایرانیان و مشارکت در کارزاری همگانی خواهد بود. شورا برای هر روز بیانیه‌ای منتشر خواهد کرد و از عموم مردم دعوت می‌شود تا قبل از فرارسیدن این دهه، دیدگاه‌ها و پیشنهادات خود را برای تهیه این بیانیه‌ها ارسال کنند. در ادامه، عناوین ده روز «دهه همبستگی برای آزادی» به ترتیب از ۱۵ تا ۲۴ شهریور اعلام شد که شامل موضوعاتی مانند «روز زن، زندگی، آزادی»، «همبستگی با زندانیان سیاسی»، «همبستگی با خانواده‌های داغدار»، «همبستگی با همه اقوام ایرانی»، «همبستگی برای حفظ یکپارچگی سرزمینی»، «همبستگی برای آزادی بیان، اندیشه و انتخاب فردی»، «همبستگی برای جدایی دین و مذهب از نهادهای حکومتی»، «همبستگی برای سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی»، «همبستگی برای برگزاری رفراندوم، انتخابات آزاد و حاکمیت قانون» و «همبستگی برای حفظ و احیای منابع طبیعی و دارایی‌های ملی ایرانیان» است.

دبیر شورا هدف از انتشار این اطلاعیه را جذب افراد بیشتر برای مشارکت در تهیه محتوای این کارزار بیان کرد. وی از کسانی که توانایی نگارش و تولید محتوای پرمعنا به زبان فارسی را دارند، درخواست همکاری کرد تا دلیل کنار هم قرار گرفتن و کنار گذاشتن اختلافات به خودمان یادآوری شود. اشاره شد که نام مشارکت‌کنندگان در صورت تمایل، در بیانیه‌ها ذکر خواهد شد.

شورا به عنوان سکوی فعالیت سیاسی

دبیر شورا اعلام کرد که موضوع اصلی جلسه، معرفی شورا به عنوان سکوی فعالیت سیاسی است. وی توضیح داد که شورا بارها در مناسبت‌های مختلف به این موضوع اشاره کرده، اما اکنون زمان آن رسیده که نحوه عملکرد این پلتفرم روشن شود. یکی از چالش‌های جدی شورا، معرفی یا تعریف این پلتفرم سیاسی بوده، زیرا چنین ساختاری در فضای سیاسی تاکنون تعریف نشده یا شناخته نشده است که چارچوبی برای فعالیت گروه‌های سیاسی فراهم کند. دبیر شورا به انتقاداتی مبنی بر ناکارآمد بودن رویکرد پلتفرمی یا بی‌طرفانه شورا اشاره کرد و گفت که شورا باید با در نظر گرفتن خرد جمعی این چالش‌ها پاسخ دهد تا بتواند مسیر خود را اصلاح کند.

وی تأکید کرد که نگاه شورا از ابتدا کل‌گرایانه بوده و بر این اساس استوار است که همه گروه‌های سیاسی و افراد در تولید محتوا، اسناد و راهکارها مشارکت کنند. شورا همچنان بر پایه فکری اولیه خود، یعنی مشارکت حداکثری افراد، استوار است و انتظار دارد که افراد بیشتری برای ایجاد یا توسعه این پلتفرم همکاری کنند. هدف این است که فعالان سیاسی در حوزه عملیاتی بتوانند از این سکو برای سازماندهی و به نتیجه رساندن اقدامات خود استفاده کنند. تأکید شد که شورا از این فعالیت‌ها به دنبال دستاورد یا منفعت سیاسی برای خود نیست؛ بلکه این یک پلتفرم باز عمومی است که همه می‌توانند در آن مشارکت کنند و به پشتوانه‌ای برای فعالان سیاسی تبدیل شود.

خلاصه‌ای از اساسنامه شورا

کی‌پرویز ورجاوند خلاصه‌ای از سند اساسنامه شورا را ارائه داد، و آن را جامع توصیف کرد و اذعان داشت که ممکن است دوستان حوصله مطالعه کامل آن را نداشته باشند. این خلاصه در کمتر از شش تا هفت دقیقه ارائه شد و برای تشکیلات منظم هماهنگی انقلاب ۱۴۰۱ با هدف هماهنگی گروه‌های مخالف برای سرنگونی جمهوری اسلامی و ایجاد حکومتی قانونی و دموکراتیک طراحی شده است. این سند در پنج فصل، اصول، ساختار و استراتژی‌های شورا را در سه مرحله پیش‌براندازی، گذار و پس‌براندازی شرح می‌دهد.

فصل اول، به معرفی، هدف و زمینه شورا می‌پردازد که برای رفع تفرقه میان گروه‌های مخالف و ایجاد بستری مستقل برای مبارزه با جمهوری اسلامی تشکیل شده و بر کاهش اشتباهات در مسیر آزادی تأکید دارد. اندیشه و آرمان انقلاب ۱۴۰۱ با شعار «زن، زندگی، آزادی»، ریشه در عدالت‌خواهی و رفع ستم‌های تاریخی، به ویژه علیه زنان، دارد و برابری و زندگی مسالمت‌آمیز را دنبال می‌کند. مرامنامه‌ی شورا نشان می‌دهد که این نهاد بی‌طرف است و به حقوق بشر، دموکراسی و جدایی دین از حاکمیت متعهد است و مشارکت گروه‌هایی مانند حامیان جمهوری اسلامی، مجاهدین خلق و تجزیه‌طلبان را رد می‌کند. اهداف کوتاه‌مدت شورا شامل اتحاد گروه‌های مخالف، حمایت از سرنگونی جمهوری اسلامی، تشکیل دولت موقت و شفافیت در گردش اطلاعات است، در حالی که اهداف بلندمدت آن شامل نظارت بر حاکمیت قانون، برقراری عدالت اجتماعی، حذف ایدئولوژی از سیاست و حفظ آزادی است. رویکرد سیاسی شورا بی‌طرف است و از هیچ گرایش سیاسی خاصی حمایت نمی‌کند و بر خواست اکثریت مردم تمرکز دارد.

فصل دوم، اساسنامه و اصول بنیادین شورا را معرفی می‌کند که شامل ترویج گفتمان سیاسی باز بدون تأکید بر اختلافات، حمایت از حقوق بشر و برابری برای همه بدون تبعیض، حفظ یکپارچگی سرزمینی ایران و رد تجزیه‌طلبی، احترام به نظرات مخالف، شفافیت و پذیرش نقد، و تقویت همبستگی میان گروه‌های سیاسی است. ساختار شورا شامل هسته مرکزی (گروه رهبری حداکثر ۱۱ نفره که بر پایبندی به اصول نظارت دارد و در مرحله پیش‌براندازی ناشناس فعالیت می‌کند)، واحدهای ستادی (روابط عمومی، امور مالی، حقوقی، فناوری اطلاعات، امنیت اطلاعات، بایگانی، و همبستگی جوامع)، و واحدهای عملیاتی (اجرای سیاست‌ها در مراحل پیش‌براندازی، گذار و پس‌براندازی) است. جوامع همبسته نیز گروه‌ها و افراد مستقلی هستند که با اصول بنیادین شورا همراستا می‌باشند. رسانه رسمی شورا «فرانیوز» نام دارد. دبیر شورا برای یک سال انتخاب شده و نماینده قانونی شورا است و شفافیت مالی و عملیاتی از الزامات شورا است. عضویت با پذیرش اصول اساسنامه آغاز شده و نقض آن منجر به لغو عضویت می‌شود؛ همچنین اصلاح اساسنامه، به جز اصول بنیادین، با رای موافق حداقل ۸۰٪ اعضا ممکن است.

فصل سوم، نمای کلی ساختار سازمانی را تشریح می‌کند که شامل وظایف هسته مرکزی، سخنگوی شورا و واحدهای ستادی و عملیاتی است. فصل چهارم، وظایف و مقررات هر واحد را با جزئیات بیشتر توضیح می‌دهد. فصل پنجم، ساختار عملیاتی را در سه مرحله پیش‌براندازی، گذار و پس‌براندازی مشخص می‌کند. ارکان کلیدی شامل کارگروه قانون اساسی (تدوین قانون اساسی موقت و پیشنهادی)، مجلس نمایندگان مردم (۶۲ نماینده، دو نفر از هر استان)، و دولت موقت (مجلس نمایندگان اعضا، هماهنگی اعضا برای تشکیل دولت در تبعید، و تعامل بین‌المللی) هستند. دولت در تبعید شامل کمیسیون‌هایی برای امنیت، امور داخلی، فراخوان‌ها، دارایی‌های ملی، اقتصاد، بودجه و منابع طبیعی است. تیم‌های کلیدی شامل اتحاد و فراگیری (رفع تفرقه و همکاری میان گروه‌های مخالف)، شفافیت و پاسخگویی، انتخابات باز و شفافیت مالی، و حاکمیت دموکراتیک (اولویت خواست مردم و رد اقتدارگرایی) هستند. تأکید بر رد ایدئولوژی و قوانین سکولار و برابر است و در مرحله پیش‌براندازی از اسامی مستعار استفاده می‌شود. خلاصه کلی سند نشان می‌دهد که طرحی جامع برای هماهنگی انقلاب ۱۴۰۱ با تمرکز بر اتحاد، شفافیت و مشارکت عمومی، سرنگونی جمهوری اسلامی و ایجاد حکومتی دموکراتیک را هدف قرار داده است. شورا به عنوان نهادی بی‌طرف، نقش تسهیل‌کننده دارد و بر حقوق بشر، برابری و یکپارچگی ایران تأکید می‌کند.

بحث بر سر اصول زیربنایی و یکپارچگی سرزمینی

پس از ارائه خلاصه اساسنامه، دبیر شورا پیشنهاد کرد که جلسه بر روی اصول زیربنایی شورا تمرکز کند. او توضیح داد که این اصول مورد اعتقاد تمام گروه‌های سیاسی هستند و شامل گفتگوی عادلانه بین افراد بدون تجاوز به حقوق یکدیگر و توجه به حقوق انسانی می‌شوند.

موضوع یکپارچگی سرزمینی به عنوان یک بحث چالش‌برانگیز مطرح شد. دبیر شورا اذعان داشت که ممکن است بسیاری به این عبارت اعتراض داشته باشند و آن را معادل مرکزگرایی بدانند. با این حال، شورا معتقد است که می‌توان سرزمین یکپارچه داشت، اما ساختار تمرکزگرا نباشد و نیازهای جغرافیایی مناطق مختلف برآورده شود. وی تأکید کرد که سرزمین ایران متعلق به تک‌تک ایرانیان در هر جای دنیاست، اما باید به خواسته‌ها و نیازهای همه‌ی ساکنین این سرزمین، پاسخ منطقی داده شود. او دلیل این مشکل را تحمیل نظرات حکام گذشته به جای شنیدن صدای گروه‌های محلی دانست.

نقد اپوزیسیون و نقش ایدئولوژی

سیمرغ نیوز دیدگاه‌های خود را در مورد وضعیت اپوزیسیون و نیاز به ایدئولوژی مطرح کرد. او اشاره کرد که متن اساسنامه شورا از لحاظ سیاسی بسیار عالی و دقیق است و می‌تواند به عنوان ستاد اجرایی یک اپوزیسیون عمل کند. اما او سؤال کرد که ارتباط شورا با مردم ایران چگونه است، زیرا اختلافات و شکاف‌های عمیقی در داخل اپوزیسیون ایرانی وجود دارد که به سادگی قابل رفع نیستند. او به مشکلات ایدئولوژیکی و قدرت‌طلبی گروههای اپوزیسیون اشاره کرد و بعید دانست که این نیروها در راستای نگرش شورا همکاری کنند. سیمرغ نیوز معتقد بود که اپوزیسیون ناتوان است و نمی‌تواند باعث برانگیختگی در جامعه شود و حتی با دست خود در حال نابودی خود است. او همچنین خاطرنشان کرد که انقلاب مهسا امینی یک انقلاب اجتماعی خودجوش بود و نه یک حرکت سیاسی خارجی.

او همچنین به ضعف سیاسی و علمی در اپوزیسیون اشاره کرد و گفت که بسیاری از فعالان سیاسی مفاهیم اساسی مانند تفاوت بین «پالتی، پالیسی و پالیتیکس» یا «نظام و اداره» را درک نمی‌کنند. به نظر او، اپوزیسیون فاقد پایه‌ای برای جایگزینی ایدئولوژی اسلامی است. او از پوپولیسم «بدذاتانه» در اپوزیسیون انتقاد کرد که به جای حل مشکلات واقعی، به درگیری‌های داخلی می‌انجامد. سیمرغ نیوز تأکید کرد که جامعه ایران برای برانگیختگی سیاسی به یک «ایدئولوژی» نیاز دارد. وی توضیح داد که منظورش از ایدئولوژی، «هویت انقلابی ملی» در سطح فردی و نه جمعی است، و نه ایدئولوژی‌های سیاسی مانند مارکسیسم یا لنینیسم. این هویت باید فراگیر باشد و تمام هویت‌ها را در بر بگیرد، مانند مادری که همه فرزندانش را یکسان در آغوش می‌گیرد. او این ایدئولوژی را «تعریف انسان انقلابی ایرانی» دانست که اخلاق را در بر می‌گیرد و می‌تواند به زندگی انسان معنا ببخشد. او معتقد بود که جامعه ایران رادیکال نیست و انقلاب مسلحانه در این جنبش نمود پیدا نکرد. او تأکید کرد که مردم امروز تهران با وجود نداشتن حجاب و رفتن به مراکز خرید، چیزی فراتر از این نمی‌خواهند و نمی‌توان آن‌ها را به جنگیدن با سیستم برانگیخت، مگر اینکه یک «هویت انقلابی» مبتنی بر «اقتصاد» و «اخلاق» برای آن‌ها تعریف شود. او اظهار داشت که انقلاب از سطح نخبگان آغاز می‌شود و سپس به جامعه منتقل می‌شود. به نظر او، شعار «زن، زندگی، آزادی» یک مانیفست خودجوش مردمی بود که می‌توانست ایدئولوژی انقلاب شود، اما به دلیل «بی‌عرضگی و بی‌سوادی فلاسفه» و «تصاحب آن توسط احزاب اقتدارگرا» این اتفاق نیفتاد. او انتقاد کرد که افراد بی‌سواد و لمپنیسم، واژه‌ها را از مفاهیم سیاسی تهی کرده‌اند. وی «ملی‌گرایی اجتماعی» (civic nationalism) را به جای ملی‌گرایی مرزی یا ناسیونالیسم قدیمی پیشنهاد داد، که در آن تمام مردم یک کشور ستون دولت و نهادهای مدنی آینده باشند و انسان‌ها ارزش داشته باشند، نه خاک یا مرز. او همچنین بر برابری در مقابل قانون تأکید کرد. سیمرغ نیوز معتقد بود که این چشم‌انداز علمی باید توسط نخبگان تعریف شود تا همه ایرانیان، از کودک تا اقلیت، در آن جای بگیرند.

پاسخ به نقدها و نقش شورا

اتحاد ایرانیان آلمان در پاسخ به سیمرغ نیوز گفت که انقلاب مهسا امینی و «زن، زندگی، آزادی» یکی از ده‌ها اعتراض در تاریخ ایران بوده و نباید تنها به این دوره خاص محدود شود. او سؤال کرد که خروجی ملموس این همبستگی‌ها چه خواهد بود؟ و مثال زد که خودش توانسته است یک انجمن «همبستگی ایرانیان در آلمان» را ثبت کند که ابزاری برای اعتراض مدنی است. او تأکید کرد که مردم ایران دیگر «خیابان» نیستند و شرایط معیشتی (آب، برق) به حدی وخیم است که مردم به دنبال «عزم و اراده ملی» هستند، نه بحث‌های جمهوری‌خواهی یا چپ و راست. او به عدم وجود برنامه براندازی مشخص و نیاز به ساختن کشور از نو اشاره کرد.

دبیر شورا در پاسخ بیان کرد که خیزش «زن، زندگی، آزادی» آنقدر بزرگ بود که رژیم را مستأصل کرد. او این خیزش را «قله مبارزاتی» دانست که باید هر سال به آن پرداخت تا به پیروزی رسید. وی تصریح کرد که مردم داخل ایران انگیزه مبارزه با جمهوری اسلامی را دارند، اما مشکل این است که اپوزیسیون «یک محصول قابل اتکا» به آن‌ها ارائه نکرده است. وظیفه اپوزیسیون این است که شفاف برخورد کند و محصولی را که جامعه نیاز دارد، با استفاده از تخصص خود تولید کند. دبیر شورا مجدداً تأکید کرد که مردم نیروی اصلی انقلاب هستند، نه اپوزیسیون. او همچنین اشاره کرد که «ایدئولوژی» لزوماً چیز بدی نیست، اما باید یک جهان‌بینی جامع و همگانی باشد که همه تکثرهای جامعه ایرانی را در بر بگیرد.

کی‌پرویز ورجاوند با اذعان به «درد ملت» که توسط اتحاد ایرانیان آلمان مطرح شد، توضیح داد که شورا یک چارچوب بی‌طرف نوشته تا ضعف‌های خیزش ۱۴۰۱ را برطرف کند. او گفت که این پلتفرم باید اپوزیسیون را حمایت کند، نه اینکه خودش اپوزیسیون یا حزب باشد. پلتفرم قرار نیست نامی برای حرکت جدید بگذارد، بلکه این حرکت را مردم ایران به وجود خواهند آورد و شورا تنها یاری می‌رساند. او «زن، زندگی، آزادی» را «ایدئولوژی انقلابی» این خیزش دانست که محوریت زن و ضدیت با زن‌ستیزی را مطرح کرد و مؤلفه‌هایی چون مخالفت با فقر و فساد، آزادی، اتحاد و همبستگی ملی و دادخواهی را در بر می‌گرفت. او هشدار داد که فراموش کردن این ایدئولوژی هدفمند به سود جمهوری اسلامی است. وی تأکید کرد که شعارهای آن زمان از دل جامعه برخواسته و به هیچ شخص یا اپوزیسیونی وابسته نبود. او بیان کرد که شورا به دنبال نادیده گرفتن آزادی نیست و نمی‌گوید افراد چگونه فکر کنند، بلکه قرار است یک «ایرانی» باشند که به دنبال دادخواهی در ایران است. از دل این پلتفرم باید یک تشکیلات منظم با قوانین مشخص به وجود آید تا اپوزیسیون شکل بگیرد.

خانم منیره کاظمی نسبت به مفهوم «اپوزیسیون» که سیمرغ نیوز به آن اشاره کرد، ابهام داشت و سؤال کرد که آیا اپوزیسیون خارج از کشور می‌تواند در تغییر ایران نقش داشته باشد؟. او همچنین در مورد ایدئولوژی سؤالاتی مطرح کرد و با توجه به شرایط بحرانی، بر لزوم اتحاد بر سر حداقل‌ها و برداشتن قدم‌های مقطعی مشترک تأکید کرد و گفت که برای این کار لازم به ایدئولوژی نیست و حتی می‌تواند خطرناک باشد. او از نگرانی خود نسبت به «ایدئولوژی‌های تحمیلی» مانند آنچه در احزاب کمونیستی یا جمهوری اسلامی رخ داده، سخن گفت.

دبیر شورا توضیح داد که اختلاف نظرها خوب است و مشارکت افراد، خود به خود یک «نگاه جمعی» ایجاد می‌کند. او گفت که می‌توان بخش‌هایی از دیدگاه سیمرغ نیوز را پذیرفت یا رد کرد. دیدگاه سیمرغ نیوز که باید «ایدئولوژی» یا «محصول سیاسی» به مردم داد، نگاه حزبی است و احزاب می‌توانند ایدئولوژی خود را معرفی کنند. اما کار پلتفرم شورا تولید ایدئولوژی نیست. شورا از ابتدا به دنبال «چارچوب حداقلی» بوده که امکان پذیرش نگرش‌های سیاسی و ایدئولوژی‌های مختلف را داشته باشد. هدف این است که همه ایدئولوژی‌ها بتوانند با یک قاعده و چارچوب مشخص با یکدیگر تعامل و تبادل نظر کنند، اختلافاتشان را حل کنند و سیستمی برای تنظیم رفتارشان وجود داشته باشد.

سیمرغ نیوز مجدداً تأکید کرد که «ایدئولوژی» مورد نظر او به معنای «هویت انقلابی ملی فردی» است که با ایدئولوژی سیاسی احزاب متفاوت است. او این هویت انقلابی را تعریف «انسان انقلابی ایرانی» دانست که تمام هویت‌ها را در بر می‌گیرد. او معتقد بود که «زن، زندگی، آزادی» خودش می‌توانست یک ایدئولوژی شود، اما به دلیل «بی‌سوادی» و «تصاحب آن توسط احزاب اقتدارگرا» این اتفاق نیفتاد. او به تهی شدن واژه‌ها از مفاهیم سیاسی توسط افراد «لمپنیسم» و «خائن» انتقاد کرد. سیمرغ نیوز بر تعریف «ملی‌گرایی اجتماعی» (civic nationalism) تأکید کرد که در آن انسان‌ها ارزش دارند، نه خاک و مرز، و همه هویت‌ها در کنار هم برابری می‌خواهند. او «اندیشه و آرمان شورا» را بسیار مثبت ارزیابی کرد و آن را «ایدئولوژی بسیار ساده» و «همه شمول» خواند که مفهوم زن را از جنسیت جدا کرده و همه، از مرد و زن تا کوییر، را شامل می‌شود. او این تعریف را «مانیفست» دانست که «نگاه آن سابجکتیو نیست» و زن در آن ابزاری برای تبلیغ سیاسی نیست.

اندیشه و آرمان شورا

سیروس ارغوان، «اندیشه و آرمان شورا» را خواند. وی پیش از قرائت تأکید کرد که این متن حاصل کار یک گروه کوچک نیست، بلکه با همکاری جمعی از داخل ایران و همکاری گروهی تولید شده است. او افزود که اندیشه و آرمان میتواند بنابر نیازهای روز تغییر و بهینه سازی شود.

جمع‌بندی و گام‌های بعدی

دبیر شورا در جمع‌بندی، به فراخوان «دهه همبستگی برای آزادی» و درخواست از متخصصان نگارش فارسی برای مشارکت در تهیه بیانیه‌ها اشاره کرد. او مجدداً بر نقش شورا به عنوان سکوی فعالیت سیاسی تأکید کرد. وی بیان داشت که شورا به دنبال ارائه راهکاری است تا گروه‌های سیاسی کوچک با پذیرش یک «چارچوب از پیش تعریف‌شده» در یک پلتفرم بی‌طرف کنار هم قرار گیرند. او قول داد که در جلسات آینده، چگونگی کارکرد اجزای شورا و فرایند پیش‌براندازی با جزئیات بیشتر توضیح داده خواهد شد.

کی‌پرویز ورجاوند از سیمرغ نیوز بابت «ریزبینی و دوراندیشی» در رابطه با ایدئولوژی حرکت قدردانی کرد و ابراز امیدواری کرد که همکاری نزدیکتری برای تبدیل «آرمان تشکیلات» به یک «مانیفست» جامع انجام شود. او مجدداً به «خیزش زن، زندگی، آزادی» به عنوان یک حرکت خودجوش و دارای مانیفست فمینیستی، رهایی‌بخش، سکولار و دموکراسی‌خواه اشاره کرد که به دل ایرانیان و جامعه جهانی نشست. وی تأکید کرد که باید راهکاری پیدا شود تا این حرکت اصیل مورد سوءاستفاده قرار نگیرد.

خلاصه تحلیلی

جلسه «شورا، سکوی فعالیت سیاسی» به وضوح نشان‌دهنده تلاش شورای همبستگی آزادی برای ایران در جهت ایجاد یک بستر بی‌طرف و فراگیر برای گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی است. هدف اصلی، هماهنگی و سازماندهی فعالیت‌های سیاسی اپوزیسیون و در نهایت سرنگونی رژیم و ایجاد حکومتی دموکراتیک است. شورا خود را نهادی مستقل و غیرحزبی معرفی می‌کند که قصد کسب منفعت سیاسی ندارد، بلکه به دنبال ایجاد زیرساخت و پشتوانه‌ای قوی برای فعالان سیاسی است.

نقطه کانونی بحث، چالش‌های پیش روی اپوزیسیون و به‌ویژه نقش و مفهوم «ایدئولوژی» در حرکت‌های انقلابی بود. سیمرغ نیوز با نقد شدید وضعیت فعلی اپوزیسیون، آن را ضعیف، متفرق، قدرت‌طلب و فاقد درک علمی دانست. او بر لزوم تعریف «هویت انقلابی ملی» یا «ایدئولوژی» تأکید کرد که از ایدئولوژی‌های سیاسی متمایز است و باید همه شمول باشد. او این هویت انقلابی را لازمه برانگیختگی مردم برای تغییرات بنیادین دانست.

در مقابل، برخی حاضرین از جمله خانم کاظمی، در حالی که لزوم اتحاد را می‌پذیرفتند، نسبت به مفهوم «ایدئولوژی» در بستر اپوزیسیون ابراز نگرانی کردند و آن را خطری برای دیکتاتوری و تحمیل عقاید دانستند. آن‌ها بر اهمیت تمرکز بر «حداقل‌ها» و «خواسته جمعی» تأکید کردند. دبیر شورا روشن ساخت که وظیفه شورا تولید ایدئولوژی نیست، بلکه فراهم آوردن یک «چارچوب حداقلی» و بی‌طرف برای تبادل نظر و همگرایی ایدئولوژی‌ها و گروه‌های مختلف است.

موضوع یکپارچگی سرزمینی نیز به عنوان یک اصل بنیادین در اساسنامه شورا مطرح شد، اما بحث‌برانگیز بودن آن نیز اذعان شد. شورا بر دیدگاه خود مبنی بر حفظ یکپارچگی سرزمینی با رعایت حقوق و خواسته‌های مناطق مختلف و عدم تمرکزگرایی تأکید کرد.

در نهایت، جلسه بر اهمیت مشارکت مردمی، به‌ویژه در تهیه محتوای «دهه همبستگی»، تأکید کرد. پافشاری بر خیزش «زن، زندگی، آزادی» به عنوان یک «قله مبارزاتی» و «ایدئولوژی انقلابی خودجوش» از سوی شورا و کی‌پرویز ورجاوند، نشان‌دهنده تلاش برای حفظ و برجسته کردن نمادهای وحدت‌بخش در کنار هدف سرنگونی رژیم است. این جلسه، نیاز به یک هویت فراگیر و انگیزشی برای انقلاب (دیدگاه سیمرغ نیوز) و لزوم یک پلتفرم بی‌طرف و مبتنی بر حداقل‌ها برای جلوگیری از تفرقه و استبداد (دیدگاه شورا) را برجسته کرد. شورا در تلاش است تا این دو نیاز را با فراهم آوردن چارچوبی برای تعامل و همبستگی، محقق سازد.


متن گزارش