«روز زن، زندگی، آزادی»
چهار سال از جانباختن مهسا (ژینا) امینی میگذرد؛ چهار سال از لحظهای که اندوه یک خانواده به خشم و بیداری یک ملت پیوند خورد و سه واژهی «زن، زندگی، آزادی» به زبان مشترک میلیونها ایرانی بدل شد. آنچه در شهریور ۱۴۰۱ آغاز شد، فقط واکنشی به یک جنایت نبود؛ اعلام آشکار نسلی بود که دیگر تحقیر، اجبار و دخالت حکومت در زندگی خصوصی را بر نمیتابید.
جمهوری اسلامی در این سالها بیش از پیش برای بازگرداندن ترس، از زندان و اعدام تا سانسور، فشار اقتصادی، قطع ارتباطات دیجیتال و سرکوب خانوادههای دادخواه بهره گرفته است. با این حال، جامعهی ایران، جامعهی پیش از خیزش نیست. زنانی که هر روز حق انتخاب خود را زندگی میکنند، جوانانی که از مطالبهی آزادی عقب ننشستهاند و خانوادههایی که نام جانباختگان را زنده نگه داشتهاند، نشان میدهند که تغییر پیش از آنکه در ساختار قدرت رخ دهد، در ذهن و زندگی مردم ریشه دوانده است.
در جامعهی ما، زن نماد انسانی است که به دلیل وجود تبعیض اجتماعی و سیستماتیک سرکوب و محدود شده؛ زندگی حقی است که نباید قربانی ایدئولوژی، فقر، زندان، اعدام و سرکوب شود؛ و آزادی همان حقی است که به هر انسان اجازه میدهد دربارهی اندیشه، پوشش، باور، سبک زندگی و آیندهی سیاسی خود آزادانه تصمیم بگیرد. از این رو، «زن، زندگی، آزادی» نه شعاری متعلق به یک گروه، بلکه خواستی ملی برای ایرانی است که در آن هیچ شهروندی به دلیل جنسیت، قومیت، زبان، مذهب، عقیده یا شیوهی زندگی از حقوق مسلم خود محروم نباشد.
در این روز، به یاد جانباختگان آزادی سر فرود میآوریم، در کنار خانوادههای دادخواه و زندانیان سیاسی میایستیم و تأکید میکنیم که آیندهی ایران باید بر عدالت، پاسخگویی، حاکمیت قانون، جدایی دین از حکومت، آزادیهای فردی و اجتماعی، برابری حقوق شهروندان و یکپارچگی سرزمینی کشور بنا شود. اختلاف دیدگاهها نباید ما را از حقیقتی ساده دور کند: هیچ نیرویی به اندازهی همبستگی ملی نمیتواند راه آزادی را هموار کند.
امروز بار دیگر اعلام میکنیم که جمهوری اسلامی شاید بتواند فریاد آزادی خواهی را مدتی خاموش کند، اما این خواسته مردمی فراموش نخواهد شد. «زن، زندگی، آزادی» اکنون بخشی از تاریخ معاصر ایران است و تا روزی که ایرانی آزاد، عادلانه و متکی بر ارادهی مردم ساخته شود، زنده خواهد ماند. نه به جمهوری اسلامی؛ آری به آزادی، برابری و حاکمیت مردم ایران.
پاینده ایران آزاد
شورای همبستگی آزادی برای ایران
۱۵ شهریور ۱۴۰۵
با سپاس از همراهان (با نام مستعار) کیا و شایان از داخل کشور، برای همکاری در تهیهی این بیانیه