«روز همبستگی با خانوادههای داغدار سرکوب و کشتار حکومتی»
در یک سال گذشته، اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ و سرکوب خونین آن بار دیگر نشان داد که جمهوری اسلامی برای حفظ قدرت از خشونت مرگبار، بازداشت گسترده و ایجاد هراس در جامعه ابایی ندارد. در پس هر جان از دسترفته، خانوادهای مانده است که هم بار فقدان عزیز خود را به دوش میکشد و هم با حکومتی روبهروست که حقیقتِ چگونگی کشتهشدن او را پنهان یا تحریف میکند.
دادخواهی این خانوادهها مطالبهای روشن برای دانستن حقیقت، شناسایی آمران و عاملان و پایان دادن به مصونیت سرکوبگران است. حکومتی که خانوادهها را برای سوگواری، سخن گفتن و پیگیری سرنوشت عزیزانشان تحت فشار میگذارد، میکوشد پس از گرفتن جان انسانها، حق پرسش و سوگ را نیز از بازماندگان بگیرد. ایستادگی آنان در برابر این سکوت اجباری، بخشی از مبارزه برای کرامت انسانی و حاکمیت قانون است.
مسئولیت سیاسی و انسانی این جنایتها از کشتار زندانیان سیاسی و سرکوب اعتراضات گذشته تا جانباختگان خیزش «زن، زندگی، آزادی» و قربانیان اعتراضات دیماه، متوجه جمهوری اسلامی و ساختاری است که سرکوب را به ابزار بقای خود تبدیل کرده است. تا زمانی که این حاکمیت بر جای است و آمران و عاملان خشونت از پاسخگویی مصوناند، تکرار چنین جنایتهایی همواره ممکن خواهد بود. از همین رو، دادخواهی تنها مطالبهی رسیدگی به جنایتهای گذشته نیست؛ بخشی از مبارزه برای پایان دادن به نظامی است که زمینهی استمرار آنها را فراهم میکند.
همبستگی با خانوادههای داغدار، تنها ادای احترام به گذشته نیست؛ دفاع از اصلی است که آیندهی ایران نیز به آن وابسته است. در ایران آزاد، هیچ مقام یا نهاد امنیتی و سیاسی نباید فراتر از قانون باشد و هیچ خانوادهای نباید بهدلیل مطالبهی حقیقت دربارهی سرنوشت عزیز از دسترفتهاش، مجازات شود. آزادی بدون عدالت بهدست نمیآید و عدالت بدون حقیقت و پاسخگویی معنایی نخواهد داشت.
امروز مسئولیت ما تنها همدردی نیست؛ نباید اجازه دهیم نام جانباختگان اعتراضات و دیگر قربانیان سرکوب حکومتی به فراموشی سپرده شود. ایران آزاد باید سرزمینی باشد که در آن قدرت سیاسی نتواند جان انسان را بیپاسخ بگیرد و بازماندگان را به سکوت وادارد. صدای خانوادههای دادخواه، تا رسیدن به حقیقت و عدالت، بخشی از وجدان بیدار ایران خواهد ماند.
پاینده ایران آزاد
شورای همبستگی آزادی برای ایران
۱۶ شهریور ۱۴۰۵
با سپاس از همراهان (با نام مستعار) کیا و شایان از داخل کشور، برای همکاری در تهیهی این بیانیه
