«روز همبستگی با زندانیان سیاسی در راه آزادی»
جمهوری اسلامی با حبس مخالفان، حق تعیین سرنوشت مردم را سلب میکند تا آنان را به عقبنشینی از حقوق خویش و فرمانبرداری وادارد. در سومین روز دههی «همبستگی برای آزادی»، دفاع از زندانیان سیاسی را مسئولیتی مشترک در برابر این تعرض میدانیم. مسئولیتی که اعتبار آن به پایبندی ما به حقوق کسانی وابسته است که ممکن است حتی با باورها و مواضعشان موافق نباشیم.
بازداشت معترضان دیماه و تشدید اعدامهای سیاسی در سال گذشته، نجات جان زندانیان را فوریت بخشیده است. گزارشهای نهادهایی چون عفو بینالملل(۱) از اعترافات اجباری، محاکمههای ناعادلانه و محرومیت از وکیل و درمان، گواه نقش دستگاه قضایی در سرکوب است. جمهوری اسلامی مسئول جان و سلامت زندانیان است و هیچ بحران یا ادعای امنیتی، شکنجه و اعدام آنان را توجیه نمیکند.
پشت عنوان «زندانی سیاسی»، انسانی با زندگی ناتمام و حق بازگشت به خانه ایستاده است. ستایش شجاعتش نباید رنج حبس را عادی کند. همراهی با خانوادههای چشمانتظار باید از ابراز اندوه فراتر رود و با رعایت خواست و امنیت آنان، در کمک به هزینههای دفاع حقوقی، پیگیری وضعیت زندانی و زنده نگه داشتن نام او تداوم یابد.
شورای همبستگی آزادی برای ایران خواهان آزادی فوری و بیقیدوشرط همهی زندانیان سیاسی و عقیدتی و توقف اجرای احکام اعدام است. نهادهای حقوق بشری و دولتهای پایبند به این حقوق باید دسترسی ناظران مستقل به بازداشتگاهها و پاسخگویی مسئولان شکنجه و اعدام را مطالبه کنند. در مبارزه برای پایان دادن به حاکمیت جمهوری اسلامی نیز باید تضمین حقوق مخالفان و استقلال دادگستری جایگاهی روشن داشته باشد؛ هیچ قدرتی در ایران آینده نباید بتواند مخالفت با خود را به جرمی علیه کشور تبدیل کند.
آزادی زندانیان را به فردایی نامعلوم واگذار نمیکنیم. هر روز حبس ناعادلانه، به منزلهء از دست رفتن فرصتی بازگشتناپذیر از لذت زندگی در کنار خانواده و عزیزان است. با همهی امکانات مدنی و سیاسی برای بازگشت آنان میکوشیم و نمیگذاریم اختلاف عقاید به تنهایی آنان بینجامد. ایران آزاد باید سرزمینی باشد که هیچکس به سبب عقیدهاش از بازگشت نزد خانواده و عزیزان خود محروم نشود.
پاینده ایران آزاد
شورای همبستگی آزادی برای ایران
۱۷ شهریور ۱۴۰۵
با سپاس از همراهان (با نام مستعار) کیا و شایان از داخل کشور، برای همکاری در تهیهی این بیانیه
مراجع: