«روز همبستگی برای حفظ یکپارچگی سرزمینی»
یکپارچگی سرزمینی ایران، تعهدی میان نسلهاست. هیچ حکومتی حق ندارد سرنوشت کشور را به بقای خویش گره بزند و هیچ نیروی سیاسی نمیتواند دستیابی به قدرت را بر حفظ کشور مقدم بدارد. حملات نظامی و آسیب به زیرساختها در سال گذشته، ضرورت این مسئولیت را آشکارتر کرده است. اگر این روند ادامه یابد، پیامدهای ویرانی میتواند بسیار فراتر از عمر حاکمان، بر توان کشور برای بازیابی استقلال و امنیت خود سنگینی کند.
جمهوری اسلامی با گره زدن سیاست خارجی به اهداف ایدئولوژیک و مصلحت بقای خویش، منافع ایران را در معرض مخاطره قرار داده است. دفاع از سرزمین اقتضا میکند که تصمیم دربارهی جنگ و مناسبات خارجی از انحصار حلقههای قدرت بیرون آید و تابع مصالح کشور باشد. هیچ حمایتی از سوی قدرتهای جهانی، مجوز امتیازدهی بر سر حقوق سرزمینی ایران نیست و توافقهایی که بر این حقوق اثر میگذارند باید علنی و در معرض نظارت ملی باشند.
تمام خاک کشور و مرزهای زمینی و آبی آن، از دورترین نقاط مرزی تا جزایر سهگانه و آبهای سرزمینی، بخشهای جداییناپذیر ایراناند و هرگونه ادعای مالکیت دیگران بر آنها مردود است. ایرانیان و نیروهای سیاسی و مدنیِ خواهان آزادی موظفاند با ایجاد ظرفیتهای دیپلماتیک و تشکیل پل ارتباطی میان مردم و جامعهی جهانی، از تمامیت ارضی کشور، حقوق ایران در خلیج فارس، دریای عمان و دریای خزر پاسداری کنند و با هرگونه ادعای سرزمینی، تعرض یا مداخله مقابله کنند تا هیچ بحران سیاسی یا تغییر حکومتی زمینهساز آسیب به کشور نشود.
در گذار از جمهوری اسلامی، جلوگیری از خلأ قدرت در مرزها باید موضوع توافقی صریح میان نیروهای سیاسی باشد. حفظ سازمان دفاعی کشور با مأموریت حفاظت از سرزمین، تأمین امنیت گذرگاهها و جلوگیری از تحمیل حاکمیت گروههای مسلح بر بخشهایی از ایران، مسئولیتهایی نیستند که بتوان به پس از فروپاشی حکومت موکول کرد. شورای همبستگی آزادی برای ایران، هرگونه تلاش برای تغییر جغرافیای ایران یا اتکا به نیروی خارجی برای تصرف قلمرو و تحمیل قدرت را محکوم میکند و خواهان تعهد روشن نیروهای مبارز به این اصول است.
در پنجمین روز دههی «همبستگی برای آزادی»، بر مسئولیتی تأکید میکنیم که تنها با پیروزی سیاسی پایان نمییابد. ایران باید از این دوران، یکپارچه و برخوردار از امکان بازسازی بیرون آید. هیچ دستاوردی در رقابت بر سر قدرت، از دست رفتن بخشی از میهن را جبران نمیکند. آیندگان، حق دارند سراسر این سرزمین را برای ساختن زندگی و آیندهی خویش در اختیار داشته باشند. باید هوشیار باشیم که اختلافها و تصمیمهای امروز، آنان را از این حق محروم نکند.
پاینده ایران آزاد
شورای همبستگی آزادی برای ایران
۱۹ شهریور ۱۴۰۵
با سپاس از همراهان (با نام مستعار) کیا و شایان از داخل کشور، برای همکاری در تهیهی این بیانیه