«روز همبستگی برای جدایی دین و مذهب از نهادهای حکومتی و ادارهی کشور»
باور داریم که ایران باید به ارادهی ایرانیان اداره شود، حال آنکه رژیم سالها با حاکم کردن اقتدار مذهبی، حق تعیین سرنوشت را از مردم سلب کرده است. شورای همبستگی آزادی برای ایران، همپیمانی نیروهای آزادیخواه و گسترش مبارزات مدنی را پشتوانهی سرنگونی و عبور از جمهوری اسلامی میداند. عبوری که با برچیدن نهادهای عقیدتی و سپردن قدرت به منتخبان مردم، به حاکمیت دینی پایان دهد.
جدایی دین از نهادهای دولتی باید در سازوکار ادارهی کشور تحقق یابد، قانونگذاری متکی بر رأی آزاد مردم و حقوق بشر باشد، دادگستری مستقل عمل کند و گزینشهای عقیدتی از آموزش و استخدام برچیده شوند. منابع عمومی باید صرف نیازهای کشور شده و هیچ نهاد مذهبی نباید از بودجهی عمومی تامین مالی شود.
رژیم با ادامه آزار و بازداشت بهائیان و محرومکردن شهروندان به سبب اعتقاداتشان، همچنان به روند پیشین سرکوب و تبعیض میان شهروندان ادامه میدهد. مبارزهی ما متوجه ساختاری است که باور انسان را به پروندهی اتهام تبدیل میکند و حقوق ایرانیان را در گرو باورهایشان قرار داده است.
دینداران و ناباوران میتوانند با حفظ اختلافهای خود، برای پایان سلطهی مذهبی همپیمان شوند. پذیرش آزادی اعتقاد، تغییر باور و برگزاری آیینها با رعایت حقوق دیگران، مبنای این همراهی است. پایبندی نیروهای سیاسی به این حقوق در مناسبات امروز خود، به تعهد آنان برای فردا اعتبار میبخشد. هیچ ایرانی نباید برای تحصیل، کار یا خدمت به میهن، به پنهانکاری و تظاهر مذهبی تن دهد.
قدرت را باید به مردم بازگرداند تا آیندهی فرزندان ایران در گرو ایدئولوژی حاکمان نباشد. همبستگی ما با حضور سازمانیافته و پافشاری بر حقوق برابر، در مبارزه برای پایان جمهوری اسلامی معنا مییابد. این سرزمین سهم انحصاری هیچ مذهب و مسلکی نیست. برای ایرانی میجنگیم که هیچکس در آن ناچار نباشد بهای وفاداری به وجدان خویش را با محرومیت از زندگی و آینده بپردازد.
پاینده ایران آزاد
شورای همبستگی آزادی برای ایران
۲۱ شهریور ۱۴۰۵
با سپاس از همراهان (با نام مستعار) کیا و شایان از داخل کشور، برای همکاری در تهیهی این بیانیه