«روز همبستگی برای برگزاری رفراندوم، انتخابات آزاد و حاکمیت قانون»
حق تعیین سرنوشت، بنیان حاکمیت مردم بر کشور است. این حق با امکان انتخاب آگاهانه و تغییر مسالمتآمیز در ساختار حاکمیت معنا مییابد. مبارزه برای عبور از جمهوری اسلامی باید به استقرار نظمی بینجامد که در آن، رأی آزاد ایرانیان سرچشمهی مشروعیت سیاسی باشد و قانون حدود اختیارات حاکمان را تعیین کند. آیندهی ایران باید در فرآیندی دموکراتیک و با مشارکت برابر شهروندان شکل بگیرد.
ساختارهای سیاسی حاکم بر ایران هیچگاه نخواستهاند حقوق شهروندان را بالاتر از ارادهی حاکمیت بدانند. نهادهایی که مسئولیت پاسداری از حقوق شهروندان را بر عهده گرفتهاند، خود به ابزار حفظ قدرت تبدیل شدهاند. تهدید، سرکوب، بیعدالتی و کشتار مردم بیگناه با عناوین جعلی و غیرقابلدفاع طی سالهای استمرار رژیم اسلامی، گواه انکارناپذیر بر این بیدادگری است.
شورای همبستگی آزادی برای ایران خواستار همگرایی نیروهای آزادیخواه بر سر تضمین حق انتخاب مردم پس از جمهوری اسلامی است. ادارهی موقت کشور باید اختیارات محدود و زمانبندی مشخص داشته باشد و زمینهی برگزاری انتخابات آزاد مجلس مؤسسان و رفراندوم دربارهی نظام سیاسی و قانون اساسی آینده را فراهم کند. آزادی احزاب و رسانهها، فرصت برابر برای معرفی دیدگاهها و نظارت مستقل و بیطرف بر رأیگیری باید تضمین شود. قانون آینده نیز باید حافظ حقوق همهی شهروندان، از جمله مخالفان و اقلیتها باشد.
باور داریم که میتوانیم با صندوقِ رأیی که نتیجهاش را هیچ صاحبقدرتی از پیش تعیین نکند و قانونی که در برابر زور عقب ننشیند، ایرانِ آینده را بنا کنیم. همبستگی ما بر این پیمان استوار است که پیروزی هیچ گرایشی به حذف دیگران نینجامد و هیچ مقامی فراتر از پاسخگویی قرار نگیرد. قدرت باید در برابر ملت محدود بماند و راه هر نوع تغییر همواره به روی مردم گشوده باشد.
مردمی که برای بازپسگرفتن اختیار زندگی و میهن خود هزینه دادهاند، سزاوار آیندهای هستند که در آن، تصمیمشان سرنوشت کشور را رقم بزند. وفاداری به خواست جانباختگانِ راه آزادی، ما را به برپایی چنین نظمی متعهد میکند. پایان جمهوری اسلامی باید پایان مصادرهی ارادهی ملت باشد. ایرانِ فردا متعلق به مردم است.
پاینده ایران آزاد
شورای همبستگی آزادی برای ایران
۲۳ شهریور ۱۴۰۵
با سپاس از همراهان (با نام مستعار) کیا و شایان از داخل کشور، برای همکاری در تهیهی این بیانیه