اساسنامه شورای همبستگی بر پایه اصولی تغییرناپذیر بنا شده که مهم‌ترین آن‌ها پایبندی به منشور حقوق بشر، برابری همه‌جانبه شهروندان بدون توجه به جنسیت و نژاد، و حفظ یکپارچگی سرزمینی ایران است. این تشکیلات با رویکردی دموکراتیک و سکولار، به دنبال ایجاد سکویی برای گفتمان میان تمامی طیف‌های سیاسی است و بر اصل بی‌طرفی، نقدپذیری و احترام به نظرات مخالف تاکید دارد. هدف غایی این اصول، حذف ساختارهای اقتدارگرا و تمامیت‌خواه و تضمین آزادی‌های فردی و اجتماعی در سایه حاکمیت قانون است.

ساختار سازمانی این تشکیلات از سه رکن اصلی هسته مرکزی، تیم‌های ستادی و واحدهای عملیاتی تشکیل شده است. هسته مرکزی مسئولیت سیاست‌گذاری کلان، برنامه‌ریزی پایه و نظارت بر اجرای دقیق اساسنامه را بر عهده دارد و توسط دبیری که نماینده قانونی شورا است، اداره می‌شود. تصمیم‌گیری‌ها در این ساختار بر پایه رأی‌گیری شفاف و باز انجام می‌گیرد و با تدوین آیین‌نامه‌های دقیق اجرایی، از تمرکز قدرت، پدید آمدن انحصار یا قطبی شدن فضای درون‌سازمانی پیشگیری می‌شود تا تعادل میان تمامی طیف‌های عضو حفظ گردد.

در بخش عملیاتی، اساسنامه مسیری سه مرحله‌ای شامل دوران پیشا براندازی، گذار و استقرار دولت قانونی را ترسیم می‌کند که طی آن نهادهایی مانند مجلس نمایندگان مردم، مجلس احزاب و دولت در تبعید شکل می‌گیرند. شورا خود را ملزم به شفافیت کامل مالی و گردش آزاد اطلاعات می‌داند و متعهد است تمامی مصوبات، مکاتبات رسمی و گزارش‌های عملکردی را به استثنای موارد امنیتی به اطلاع عموم برساند. رسالت این تشکیلات با تغییر حکومت پایان نمی‌یابد، بلکه در دوران پس از گذار نیز به عنوان نهادی ناظر جهت صیانت از آزادی و جلوگیری از شکل‌گیری دیکتاتوری جدید به فعالیت خود ادامه خواهد داد.


مطالعه‌ی بیشتر: